Welkom bij Info Kenia.

Heeft u iets te vertellen over Kenia en wilt u dit delen op deze site? Wordt auteur en registreer u zelf.

Het kikoy strandlaken is gemaakt van de traditionele kikoy uit Kenia, gevoerd met zachte badstof. Ideaal voor het strand, over strandstoel of ligbed, als badlaken in het zwembad, de sauna, op uw loungebedden in de tuin, voor yoga, op de boot, in de auto, als babydoek, speel- of boxkleed,  of gewoon lekker in huis. Afmeting 160 x 100 cm, 100% katoen. De meeste  badlakens/strandlakens hebben in één van de hoeken een klein zakje, handig voor sleutels, mobieltje, klein geld etc. Het badlaken weegt slechts 500 gram, dus ideaal om in uw koffer mee te nemen! Vele vakantiegangers naar Ibiza en vele andere plaatsen rond de Middelandse Zee kennen het kikoy-badlaken/strandlaken. De KikoyShop heeft in Kenia directe en 1-op-1 contacten met de werkplaatsen en is daardoor in staat de echte en originele  strandlakens voor € 34,95  aan te bieden. Wasadvies: in de wasmachine op 30 graden. De badlakens kunnen zonder problemen in de droger worden gedroogd. Omdat er 2 verschillende stoffen zijn gebruikt is het raadzaam na het wassen en/of drogen de naden even op te rekken. Kijk op www.kikoyshop.nl Vandaag vóór 14.00 uur besteld, morgen in huis (op werkdagen)

 

Uw safari op maat Likes of Africa

 

De KikoyShop gaat 2x per jaar naar Kenia om nieuwe producten in te kopen. En als het even kan knopen we daar een safari aan vast, al is het maar een paar dagen. We laten sinds jaar en dag onze safari organiseren door ‘Likes of Africa’. Likes of Africa is een kleine organisatie die aantrekkelijke reizen aanbiedt voor redelijke prijzen.

Het accent ligt op een persoonlijke benadering en de wens van de cliënten staat voorop. ‘Likes of Africa heeft een aantal vaste safari’s die u door de verschillende prachtige  safarigebieden leiden en waarmee u in uitstekende lodges en tentenkampen verblijft. Daarnaast is het mogelijk om samen met ‘Likes of Africa’ een safari samen te stellen die volledig aan uw wensen voldoet. Wilt u in een speciale lodge of tentenkamp verblijven, wilt u naar een speciaal gebied? Neem contact op met Robert Kisandi, de director van ‘Likes of Africa’. Hij kent Kenia en de safarigebieden als zijn achtertuin. Samen met u stelt hij uw eigen safari samen.  Alle klanten worden zorgvuldig begeleid en geadviseerd. De chauffeurs en gidsen van ‘Likes of Africa’ zijn goed opgeleid, zijn meesters in dienstverlening en maken uw safari tot een onvergetelijke ervaring. Op de website van ‘Likes of Africa’ vindt u informatie over safari’s in Kenia.

Klik hier voor meer informatie

 

website: www.likesofafrica.com

email: info@likesofafrica.com

director: Robert Kaindi Kisandi

 

Kenia krijgt een windmolenpark dat binnen twee jaar zeker 353 turbines zal tellen met een totaal vermogen van 300 megawatt. Het grootste windmolenpark in Afrika ten zuiden van de Sahara gaat 600 miljoen euro kosten. De belangrijkste initiatiefnemers hebben op de klimaattop van Durban aangekondigd dat de financiering van het project in maart of april volgend jaar rond zal zijn.

 

Volgens de Keniaanse zakenkrant Business Daily zal het Lake Turkana Wind Powerpark in het derde kwartaal van volgend jaar al een vermogen van 50 megawatt hebben. Als het windmolenpark helemaal klaar is, zou het meer dan een vijfde van de Keniaanse vraag naar elektriciteit moeten dekken. Kenia zal dan bijna alleen nog groene stroom verbruiken: waterkracht levert nu al 70 procent van de stroom in het land, en Kenia zal de komende jaren ook steeds meer elektriciteit halen uit aardwarmte. Het project wordt geleid door Aldywich International, een aanvankelijk door Shell en de Nederlandse ontwikkelingsbank FMO geruggensteund bedrijf dat zich vooral toelegt op elektriciteitsprojecten in Afrika. Ook de Deense windmolenproducent Vestas participeert in het project.

Europese Investeringsbank Het geld zal van de Afrikaanse Ontwikkelingsbank komen, van twee Zuid-Afrikaanse banken, een Deense ontwikkelingsbank en vooral van de Europese Investeringsbank (EIB). De EIB zal 42,8 miljoen euro in het windmolenpark pompen. De Keniaanse schatkist dekt de investeerders in tegen politieke en andere risico’s. In Afrika is windenergie vooral een zaak van de Noord-Afrikaanse landen: Egypte heeft het grootste geïnstalleerde vermogen, gevolgd door Marokko en Tunesië. Die landen hebben ook grote ambities. Egypte wil in 2020 12 procent van zijn elektriciteit uit windkracht halen. Intussen zijn er ook vergevorderde plannen om grote windmolenparken te bouwen in Kenia, Ethiopië, Tanzania en Zuid-Afrika. Zuid-Afrika heeft tijdens de klimaattop in Durban plannen bekend gemaakt voor een windmolenpark met een totaal geïnstalleerd vermogen van 100 megawatt in de buurt van Kaapstad. De Afrikaanse ontwikkelingsbank steunt ook kleinere initiatieven in landen als Kaapverdië en de Centraal-Afrikaanse Republiek.

Bron: AfrikaNieuws december 2011

Kenia experimenteert met een speciaal geboortehuis in het noordoosten van het land om de schrikbarende moedersterfte in de regio te doen dalen. Zelfs vrouwen die tot absolute risicogroepen behoren, hebben er tot hiertoe allemaal veilig hun kinderen op de wereld gebracht.

Uniek aan het geboortehuis is dat vrouwen er samen met hun kinderen kunnen verblijven. Dat is belangrijk omdat veel patiënten voor lange tijd moeten worden opgenomen. ‘Het is geen ziekenhuis’, legt Amal Alshabibi uit, adjunct-hoofdinspecteur van het provinciaal ziekenhuis van Garissa waar het geboortehuis is ondergebracht. ‘Het is een tehuis voor zwangere vrouwen die veel kans maken op complicaties.’

50 kilometer lopen Een van de patiënten is Habiba Issak, een vrouw die al vier miskramen achter de rug heeft. Ze woont in de buurt van Mandera, maar liefst 500 kilometer van Garissa. Tot hiertoe werd ze altijd bijgestaan door traditionele vroedvrouwen. Toen ze drie maanden zwanger was met haar vijfde kind, wandelde ze 50 kilometer ver naar een gezondheidspost in Mandera. Daar werd ze meteen doorverwezen naar Garissa. Een andere vrouw in het geboortehuis, Hawa Ali, is hier met vier van haar kinderen. Ze is opgenomen omdat ze een drieling verwacht. Het geboortehuis staat in Garissa, de hoofdstad van de Noordoostelijke Provincie. In de droge, dunbevolkte en arme regio sterft gemiddeld één vrouw bij elke honderd bevallingen, bijna het dubbele van het sterftecijfer in de rest van het land. ‘Dat cijfer is absoluut onaanvaardbaar’, zegt Alshabibi, de adjunct-hoofdinspecteur van het ziekenhuis van Garissa. ‘De belangrijkste oorzaak is dat vrouwen niet de nodige zorgen krijgen. De zorgverleners zijn te ver weg, sommige patiënten kunnen niet betalen en soms weten mensen ook gewoon niet genoeg.’

Proefproject Druk is het niet in de geboortehuis. Momenteel worden er maar 7 vrouwen behandeld terwijl er wel 24 bedden zijn. ‘Het geboortehuis is nog niet genoeg bekend, en er zijn niet genoeg transportmogelijkheden’, zegt Alshabibi. De instelling, een initiatief van de Keniaanse overheid, begon in 2007 te werken en wordt inmiddels ook door de VN gesteund. Voorlopig is er nog altijd maar één geboortehuis in de hele provincie. Het is een proefproject – de regering wil eerst uitmaken of het model zinvol is. De resultaten zijn alvast indrukwekkend. ‘Sinds we met het geboortehuis begonnen, is hier nog geen enkele patiënt of kind gestorven’, zegt Hamadi Muhumed, die verantwoordelijk is voor de verpleegkundige dienst van het ziekenhuis van Garissa. ‘De vrouwen worden nauw opgevolgd door de experts hier, en daardoor kunnen ze na de geboorte allemaal gezond en wel naar huis, mét hun baby.’ De vraag is nu wanneer Kenia beslist ook op andere plaatsen met geboortehuizen te beginnen. ‘Daar is zeker nood aan in plaatsen als Awjir en Mandera’, zegt Muhumed. ‘Dan moeten vrouwen niet meer zo ver reizen om goede hulp te krijgen.’ Kenia heeft grote problemen om alle vrouwen in het land de nodige gezondheidszorgen en mogelijkheden tot gezinsplanning te bieden. Volgens cijfers van de VN is bij slechts 44 procent van de bevallingen in het land medisch geschoold personeel aanwezig. Slechts vier vruchtbare vrouwen op tien gebruiken moderne voorbehoedmiddelen. De Keniaanse bevolking groeit aan met 2,7 procent per jaar. Dat is een van de hoogste cijfers ter wereld.

 

Bron: AfrikaNieuws december 2011

Met de steun van Voices of Africa Media Foundation (VOAMF), hebben jonge Afrikaanse reporters uit een sloppenwijk in Nairobi, Kenia een eigen mediabedrijf opgericht. Met korte documentaires geven ze de Afrikaanse sloppenwijk een stem. Ze brengen daarmee op genuanceerde en verrassende wijze het leven in de ‘slums’ in beeld voor een breed publiek.

VOAMF stelt zich ten doel Afrikanen in sloppenwijken een stem te geven en een beter bestaan te bieden. Zij doet dit door er een aantal op te leiden tot reporter en door ze tegelijkertijd te ondersteunen bij de verkoop van hun materiaal. Geïnteresseerde consumenten of organisaties kunnen zich vanaf vandaag via www.africanslumjournal.com abonneren.

Elke twee weken komen er nieuwe reportages beschikbaar. Er worden uiteenlopende thema’s behandeld, zoals alcoholgebruik, ondernemen, koken en mode. Dat levert inzicht op in onvermoede kanten van het leven in de sloppen.

Pim de Wit, directeur VOAMF: ‘Wat weten wij eigenlijk over het echte leven in een sloppenwijk? Bar weinig. Als voormalig CEO van een groot mediaconcern in Nederland, weet ik dat een zwakke mediasector ruimte geeft aan corruptie. Door de sloppenwijk een stem te geven, willen wij de locale mediasector versterken. Niet met mensen van buitenaf, maar juist met mensen die in de sloppenwijk wonen. Onze reporters krijgen daarmee ook een kans op een beter bestaan. En wij krijgen een authentiek beeld van het leven en het overleven in de sloppen.’

PwC en RTL Nederland ondersteunen het initiatief door de inzet van expertise. Zo reisde onder anderen Rik Konijnenbelt van RTL Nieuws naar Kenia om een masterclass te geven. Vanuit PwC hebben twee consultants drie weken lang geholpen bij het structureren van de organisatie.

De korte documentaires van vijf minuten zijn via www.africanslumjournal.com te bekijken. Abonnees zien voor € 3 per maand elke twee weken een nieuwe aflevering over een onderwerp dat door de reporters zelf is aangedragen. Met hun bijdrage worden de jonge reporters direct ondersteund en krijgen de sloppenwijken een stem.

Bron: AfrikaNieuws 28 september 2011

JOHANNESBURG -  Wangari Maathai was niet alleen een milieuactiviste die als eerste Afrikaanse vrouw de Nobelprijs voor de Vrede won, maar ook een „ware Afrikaanse heldin”. Dat staat in een verklaring die de Zuid-Afrikaanse geestelijke Desmond Tutu maandag uitgaf naar aanleiding van het overlijden van

Nelson Mandela, net als Tutu en Maathai onderscheiden met de Nobelprijs voor de Vrede, reageerde ook direct. Hij omschreef Maathai als een „buitengewone milieu-activist”. De 71-jarige Keniaanse overleed zondagavond in Nairobi aan kanker.

Het Nobelcomité prees de verdiensten van Maathai in de strijd tegen de dictatuur in Kenia, die onder president Daniel arap Moi voortduurde van 1978 tot 2002, voor het milieu, voor de mensenrechten en voor de vrede. Maathai kreeg lof toegezwaaid als een warme en optimistische persoon met een intelligente visie op maatschappijontwikkeling.

UNEP, de milieuorganisatie van de Verenigde Naties, sprak van „een groot verlies”. Ook bracht UNEP in herinnering dat Maathai de inspirator was van de Miljard Bomen Campagne, die in 2006 begon. Duizenden mensen over de hele wereld hebben sindsdien meer dan 11 miljard bomen geplant als onderdeel van de campagne, aldus UNEP.

Bondskanselier Angela Merkel van Duitsland benadrukte net als veel anderen dat Maathai’s levenswerk niet verloren gaat met het overlijden van de Keniaanse activiste. „Haar werk zal haar overleven”, aldus Merkel die Maathai prees als grondlegger van de groene beweging.

De president van Liberia, Ellen Johnson-Sirleaf, zei zeer bedroefd te zijn over de dood van Maathai. „Afrika, en in het bijzonder de Afrikaanse vrouwen, hebben een voorvechter verloren, een leider, een activiste. We gaan haar missen. We gaan het werk missen wat ze al die jaren heeft gedaan voor het milieu en voor de rechten en de participatie van vrouwen.”

Bron: Telegraaf 26 september 2011

NAIROBI -  Wangari Muta Maathai, de Keniaanse die in 2004 als eerste Afrikaanse vrouw de Nobelprijs voor de Vrede kreeg, is op 71-jarige leeftijd overleden. De door haar opgerichte milieubeweging Green Belt Movement heeft dat maandag bekendgemaakt. Maathai, hoogleraar, milieu-activiste en politica, kreeg de Nobelprijs voor haar werk voor duurzame ontwikkeling en mensenrechten.

De gescheiden moeder van drie kinderen leed volgens media in Kenia al ruim een jaar aan kanker. Ze werd behandeld in een ziekenhuis in de hoofdstad Nairobi. Daar stierf ze zondagavond laat in het bijzijn van familieleden en enkele goede vrienden.

Maathai, geboren op 1 april 1940 in het dorp Ihithe nabij de iconische berg Mount Kenya. Ze studeerde in de jaren 60 aan universiteiten in de Verenigde Staten en promoveerde in 1971 als eerste vrouw uit Oost-Afrika. Ze was hoogleraar diergeneeskunde, maar gold ook als een expert op andere terreinen, zoals duurzaamheid en milieu.

In 1977 richtte Maathai de Green Belt Movement op. Ze kreeg veel aanhang door eind jaren 80 en begin jaren 90 protesten te organiseren tegen het kappen van bossen. Haar aanhangers plantten circa 40 miljoen bomen.

Het bewind van dictator Daniel arap Moi bleek de hand te hebben in het kappen van de bossen. De kliek rond Moi verdiende veel geld met de verkoop van de grond. Maathai werd tegengewerkt en dat ging vaak gepaard met grof geweld. Zo belandde de activiste diverse keren in de gevangenis en overleefde ze ternauwernood een zware mishandeling tijdens een demonstratie.

Na de historische presidentsverkiezingen van 2002, waarbij Moi na 24 jaar afstand moest doen van de macht, werd Maathai van 2003 tot en met 2005 onderminister van Milieu. Dat werd geen succes omdat haar positie te zwak was. Ze schreef ook enkele boeken, waaronder Unbowed: A memoir (Ongebroken in de Nederlandse vertaling), waarin ze uitgebreid schrijft over haar jeugd, de koloniale tijd en de geschiedenis van haar volk, de Kikuyu.

Bron: Telegraaf, 26 september 2011

NAIROBI -  De familie van Wangari Maathai denkt na over een alternatief voor een houten doodskist voor de overleden Nobelprijswinnares. De ‘Moeder van de Bomen’ zou zelf graag hebben gezien dat geen bomen meer worden omgehakt voor het begraven van mensen.

Dat heeft een zegsvrouw van de familie dinsdag gezegd. Het is nog niet bekend wanneer de zondag overleden milieuactiviste begraven wordt. De familie heeft al opgeroepen om bomen te planten ter nagedachtenis van Maathai.

In 1977 richtte Maathai de beweging Green Belt Movement op, bedoeld om de bossen in Kenia te behouden.

Bron: Telegraaf 28 september 2011

De inflatie in Kenia heeft 15,53 procent bereikt. In oktober vorig jaar was dat nog 3,18 procent. Armen in het land hebben moeite om in hun levensonderhoud te voorzien en gebruiken soms nog maar één maaltijd per dag of eten alleen aardappels.

Jane Wabwire, een inwoner van de sloppenwijk Kwa-Rhonda in Nakuru in de Riftvallei in West-Kenia, zegt dat ‘de meeste basisproducten luxegoederen zijn geworden als gevolg van de stijgende prijzen.’ Voedsel en brandstof zijn de oorzaak van de inflatie. ‘Omdat er al drie jaar minder voedsel wordt geproduceerd dan gebruikelijk, is er te weinig voorraad. Daardoor stijgen de prijzen. Dat gebeurt niet alleen in Kenia, maar ook in Oeganda en Tanzania, landen waaruit Kenia voedsel importeert. Elders in de wereld kampen landen ook met problemen. Tanzania heeft de export van maïs verboden vanwege de binnenlandse voedseltekorten’, zegt Njeri Muhia, hoofd van het departement Economie van de Egerton Universiteit.

Maïsmeel Ze zegt dat de effecten van de hoge inflatie over een half jaar nog voelbaar zullen zijn. Zolang de Keniaanse shilling onder druk van de dollar staat, zullen de prijzen van brandstof en voedsel blijven stijgen. In augustus bereikte de shilling een dieptepunt van 95,05 ten opzichte van de dollar. ‘De mensen met de laagste inkomens worden het hardst geraakt door deze situatie’, zegt Munhia. Kerosine, dat door veel Kenianen gebruikt wordt om te koken en voor verlichting, kost nu 101 shilling (0,75 euro) per liter. In juni was dat nog 60 shilling (0,45 euro). Dat gebeurde ondanks pogingen van de overheid om de prijsstijging te beperken door de belasting met 30 procent te verlagen. Maïsmeel, algemeen bekend als Ugali, wordt voor steeds meer mensen onbetaalbaar. Het behoort tot het basisvoedsel van 80 procent van de Kenianen, maar de de prijs blijft stijgen. In juni was de prijs 130 shilling voor een zak van twee kilo (0,99 euro), in juli 136 shilling (1.01 euro) en in augustus 140 shilling (1,04 euro). ‘Ik was kleding voor mensen en verdien 150 shilling (1,12 euro) per dag als ik voldoende werk heb ‘, zegt Wabwire. Haar man heeft losse baantjes. Als ze een goede dag heeft, koopt ze van haar inkomsten een kwart liter kerosine voor 50 shilling, kookvet voor 10 shilling, kool voor 10 shilling en een kilo maïsmeel voor 50 shilling. ‘Meestal hou ik niets over, soms kan ik 20 of 30 shilling sparen voor noodgevallen en de huur’, zegt ze.

Ondervoeding Wabwire krijgt net als honderden anderen regelmatig een portie maïs en bonen van een plaatselijke kerk. ‘Daar moet je soms heel lang voor in de rij staan. Maar dan hebben we weer voor een paar dagen genoeg’, zegt Wabwire. Sommige kinderen in haar buurt zijn ondervoed, zegt ze, omdat hun ouders hen alleen aardappels te eten geven. Voor een fatsoenlijke maaltijd is geen geld. Volgens parlementariër Lee Kinyanjui wonen er ongeveer twintigduizend extreem arme mensen in de sloppenwijken van Nakuru. Zij leven alleen van uitkeringen en gelegenheidsbaantjes. ‘De kinderen die in de buurt van de gemeentelijk stortplaats wonen, gaan niet naar school maar zoeken naar voedsel op de vuilnisbelt. Dat is zorgelijk’, zegt Kinyanjui. ‘Als de prijs van brandstof maar met een shilling stijgt, merken de sloppenwijkbewoners dat al omdat het de hele productiecirkel beïnvloedt’, zegt Amos Karoki, een financieel consultant in Nakuru. Arme gezinnen in Nakuru kopen momenteel tandpasta per druppel, voor 1 shilling per druppel. ‘Dat laat zien hoe ernstig de situatie is’, zegt Karoki. Hij verwacht dat de inflatie zal dalen als de oogst eind dit jaar wordt binnengehaald.